Men kan vrij zijn vertegenwoordigers kiezen, maar het is belangrijk ervoor te zorgen dat er geen belangenverstrengeling ontstaat.

Er kan maar 1 vertegenwoordiger ter zelfden tijd zijn.

In het document 'wilsverklaring' is een wettelijk correcte rubriek voorzien om iemand aan te duiden die voor jou je wil opschrijft. Dit moet wel vergezeld zijn van een medisch attest (door je huisarts op te stellen) dat de onmogelijkheid aangeeft om zelf te schrijven.

Men zorgt best dat de wilsverklaring zowel in het medische domein, bij de huisarts als bij de vertegenwoordigers beschikbaar is. Men hoeft de verklaring niet officieel te laten registreren bij het gemeentehuis voor de geldigheid van het document. Men kan trouwens enkel de euthanasieverklaring en weigering organen af te staan laten registreren. Officiële registratie heeft geen echte meerwaarde.

Neen.

Neen, men is niet verplicht een databank te raadplegen, wel als men organen wil wegnemen. Dan moet men controleren of er geen weigering is geregistreerd.

Elke zorgverstrekker kan getuige zijn. Ook de nicht als ze geen materieel belang heeft met het overlijden.

Als beide getuigen rechtstreekse erfgenamen zijn, is hun getuigenis ongeldig.

Omdat we geen verwarring willen creëren met de vertegenwoordigers. De vertrouwenspersoon betekent geen meerwaarde in vergelijking met de vertegenwoordiger.

Ja, dat mag de huisarts.

Ja, dat mag een huisarts.

Ja, dat mag een huisarts.

Ja, dat kan, maar dit is niet verstandig omdat het woonzorgcentrum wellicht de eerste opties mee zal bepalen over wat er gebeurt.

Ja, behalve voor euthanasie, want deze moet om de 5 jaar worden vernieuwd.

Men kan bijvoorbeeld de getuigen hebben gewijzigd.

Omdat 'onwaardig leven' een begrip is dat niet zomaar voor iedereen gelijkmatig te definiëren is.

Nee, een arts moet uitmaken of aan alle voorwaarden van de wet is voldaan.

De directie van een woonzorgcentrum kan van iedereen eisen dat in zijn instelling de wet wordt nageleefd.

Neen, dat is toch niet relevant.

Neen, want de wet voorziet enkel dat je interventies kan weigeren, niet dat je er kunt wensen.

Je hoeft daar niet voor te kiezen, je hebt daar in elk geval recht op. Dat is een onderdeel van het recht op kwaliteitsvolle zorg en dienstverlening.

Men moet wel nagaan of het door de persoon zelf is opgesteld en ondersteund. Als dat zo is, moet men die respecteren. Als er twijfel is, heeft men te maken met een spoedeisende situatie, en moet men als de patiënt niet in staat is zijn wil uit te drukken, alles doen, wat kan en zinvol is, om zijn leven te redden.